تنهایی من همان انتظارم و انتظارم همان عشق و عشق تنها بهانه ی بودنم.

بی بهانه ام نکن.................................

بعداز تو چقدر غریب شده ام در میان این همه اشنا

چند روزیست حجم تنهایی را بر روی قاب آبی دلم نقاشی میکنم.....

قلم در دست من نیس.

من نقاش این تنهایی نیستم..

این خاطرات شب چشمانت است که قلم در دس گرفته و به حرمت شبهای تلخ من بعد از رفتن تو حجم تنهایی را بر قاب دلم نقاشی میکند جز تو...................